اهداف و آرزوها هرگز در گذر زمان خاموش نمیشوند/گاهی سالها در سکوت میمانند تا سرانجام در لحظهای مبارک، جامه حقیقت بپوشند.
شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
بیش از دو دهه بود که نبود حتی یک تابلوی راهنمای مسیر به سوی گلزار شهدای تهران، واقع در بهشت زهرای مطهر سلاماللهعلیها، به حسرتی خاموش و آرزویی ماندگار در دل خادمان و دلدادگان شهدا بدل شده بود. نه از آن رو که مردم شریف ایران، بهویژه اهالی تهران، راه گلزار شهیدان را نمیشناختند؛ بلکه از آن جهت که جای خالی یک نشان عاشقانه و یک نشانی معنوی در مسیر رسیدن به آن قطعه نورانی احساس میشد؛ نشانهای که هم راه را بنمایاند و هم دلهای مشتاق را در این مسیر قدسی همراهی کند.
سرانجام این آرزوی دیرینه به ثمر نشست و در روز پنجشنبه هفدهم اردیبهشتماه ۱۴۰۵، نخستین تابلوی راهنمای مسیر گلزار شهدای تهران در تقاطع خیابان وحدت اسلامی و شوش، به همت و تلاش مسئولان و خدمتگزاران شهرداری منطقه ۱۱ تهران نصب گردید.
بیتردید این اقدام ارزشمند و خداپسندانه، تنها نصب یک تابلو نبود؛ بلکه ادای دینی بود به مقام بلند شهیدان و مرهمی بر دل خانوادههای معزز شهدا و خادمانی که سالیان متمادی چشمانتظار تحقق چنین اقدامی بودند.
شایسته است از اهتمام و اخلاص شهردار محترم منطقه ۱۱ تهران، جناب آقای مهدی قمی، و نیز تمامی مدیران، کارکنان و زحمتکشان شریف این مجموعه که در فرصتی کوتاه زمینه اجرای این اقدام فرهنگی و معنوی را فراهم ساختند، صمیمانه قدردانی شود.
امید آنکه این چراغ کوچک نصبشده در مسیر گلزار شهیدان، نشانی باشد از زندهبودن یاد آنان که با گذشتن از جان خویش، راه عزت و آرامش این سرزمین را روشن کردند.
اجر و پاداش همه خدمتگزاران این مسیر نورانی، با شهدا.



